Merhaba sevgili okur;
Büyük şair Nazım bizlere şu mısralarla seslenerek günümüzü değerlendirmektedir adeta:
“Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar
oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında
dünyayı çocuklara verelim
kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi
hiç değilse bir günlüğüne doysunlar
dünyayı çocuklara verelim
bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı
çocuklar dünyayı alacak elimizden
ölümsüz ağaçlar dikecekler."
Sadece son bir kaç aydır yaşadığımız onca tatsız hadiseleri özetler gibi der koca şair.
Yaşanan orman yangınları ile yok olan her bir değere çare olarak der.
Ülkemizin dört bir yanında onlarca can alan sellere set olmak istercesine der.
Acımasızca komşularını topyekûn katletmekten imtina etmeyen insanlık yoksunlarına sinirlenircesine der.
Çocuklarının ve toplumun gözü önünde eşinin yaşam hakkını hunharca elinden alana haykırarak der.
Kendinden başkasına söz hakkı tanımayan gafile gülerek der.
Yarının korkusu ile gününü yaşayamayan cimrilere acıyarak der.
Kendini tanımadan başkasına yol gösteren yalancı rehbere kızarak der.
Kendinden başkasını kabullenmeyip bencilliğinde boğulmak üzere olan nefessizlere hıçkırarak der.
Dünyanın herkese yetecek kadar büyük ve zengin olduğunu bir türlü anlamayan açgözlülere der.
Yaşadığını sanan ama yaşam kaynağını hızla tüketen israfçıya bakarak der.
Her şeyi gören ama yine de gördüğünü kabullenmeyip yanlışta ısrar edene der.
Velhasıl herkese der büyük şair.
Kim, nerde ne ararsa ona der ister aradığını bulsun ister bulamasın.
Ama şunu açık açık der:
Bu dünyanın gerçekten de insanoğluna karşı çok merhametli olduğunu, doğasıyla, havasıyla, suyuyla gerçekten de çok merhametli olduğunu çocuklardan hareketle vurgulayarak der.
İşte bu merhametin belki sebebi belki de sonucudur çocuklar. Çünkü ancak ve ancak çocuklarla dünya dünyalığını yaşayacak ve kendini toparlayacak.
İşte o zaman “ kendi neslinin kurdu olan insan” kurtluktan biraz uzaklaşacaktır. En başta kendine ve yaşadığı dünyaya zarar vermeye bir nebze de olsa ara verecektir. Bu yüzden bir gün “ölümsüz ağaçlar dikmek için çocuklar dünyayı almalı elimizden" şairin deyimiyle. Belki de o zaman insanlık insanca yaşamaya başlayacaktır…