Dengbejlerin (ozan, anlatıcı) anlattığı gibi hiç de iyi olmayan, çekici olmayan bir kavram. Bir kavram dedim çünkü buna gelenek, töre demeye içim elvermiyor. Bir toplumun töresi insan öldürme üzerine kurulmamalı, insan öldürme yarışı bir gelenek olmamalı hiçbir toplum için.
Kan davası meselesi ülkeler arası olabileceği gibi daha çok bireyler veyahut aileler, toplumlar arasında görülmektedir. Adı üzerine kan davası. Kan için dava gütmek. Kendi gibi ismi de pek nahoş.
Öldürmek bu da yetmiyormuş gibi bunu tekrar etmek. “Ölüm” ne kadar soğuk ve acı; değil mi sevgili okur?
Ama bu acı ve soğuk şey bazen boyundan büyük işlere kalkışmaktadır. Yani ölüm sadece ölüm ile yetinmemektedir. Bir ölüm başka bir ölümün biletini satışa çıkarmaktadır tabiri caizse.
Nasıl mı?
Kan davası yolu ile...
Her bir ölüm diğer ölümü meşrulaştırmaya çalışmakta ve ne hazindir ki anne-baba yüreklerini bile bu meşrulaştırmaya inandırmaktadır. Kimi zaman anne-babalar evlatlarını -evet her şeye karşı korumaya çalıştıkları evlatlarını- öfke ve intikam duyguları ile ölüme gönderebilmektedir. Böylece ölüm, ölümü çağırmakta ve acılar yarıştırılmaktadır. Bu yarış hep ölümle sonlanmaktadır. İşte bu yarışın adı “Kan Davasıdır” sevgili okur.
Toplumların, milletlerin ve ülkelerin ilerlemesini engelleyen, onlara hep ayak bağı olan bir yarış.
Ne kadar kötü bir şey değil mi?
Madalyası ölüm olan bir yarış ve asla kazananı olmayan bir yarış. Bitiş çizgisi, hakemi olmayan bir yarış.
Bazı yarışlar gibi geçmişi de çok eski olan bir yarış. Ama geleceği olmamalı, yeni nesillere miras olarak kalmamalı. Evlatlarımız bu yarışa mecbur bırakılmamalı. Onları bu yarışa zorlayan şartlar bir an önce ortadan kaldırılmalı.
Kim yapacak bunu, kim şartları değiştirecek sevgili okur?
Biz...
Biz mi?
Evet biz.
Herkes kendisi ile başlamalı bu işe. Kendisini düzeltmeye başlamalı. Bireyi düzelen bir toplum çabucak düzeliverir.
Bunu nasıl başaracak peki bireyler?
Eğitim ile. Kültür ile. Hoşgörü ile. Bilim ile. Saygı ile. İletişim ile. Kısacası insana ait olan her şey ile. İnsana ait olmayanları bir bir ve zaman kaybetmeden terk etmek ile. Haftaya terk etmemiz gerekenleri konuşmak dileği ile…