SERHED HABER- Tarih boyunca insanlık birçok savaş gördü, birçok felaket yaşadı. Kıtlıklar oldu, salgınlar oldu, şehirler yıkıldı, devletler çöktü. Ancak bütün bu felaketlerin arkasına dikkatlice bakıldığında çoğu zaman aynı gerçek ortaya çıkar: Vicdanını kaybetmiş insanların eline geçen kontrolsüz güç…
Bu nedenle sosyal medyada okuduğum şu söz aslında sadece bir cümle değil, insanlık tarihinin en acı özetlerinden biridir: “Bir deliye silah vermek ne kadar tehlikeliyse, ahlaksız bir insana güç vermek de o kadar tehlikelidir.”
Neden mi dersiniz? Zira deli bir insanın vereceği zarar sınırlıdır. Fakat ahlaksız bir insanın elindeki makam, para, otorite veya nüfuz; milyonlarca insanın kaderini değiştirebilir.
Asıl korkulması gereken şey bazen silah değil, vicdansız bir zihindir.
Güç insanı değiştirmez derler. Aslında doğru olan şudur: Güç, insanın içindekini büyütür. İçinde merhamet varsa merhameti büyütür. İçinde kibir varsa onu çoğaltır. İçinde kötülük varsa, o kötülüğü sınırsız hale getirir.
Bu nedenledir ki tarihte en büyük yıkımlar çoğu zaman güçlü ama ahlaksız insanlar tarafından yapılmıştır.
Bunun en çarpıcı örneklerinden biri Adolf Hitler’dir.
Hitler sıradan bir insan olarak başladığı hayatında, zamanla Almanya’nın en güçlü adamına dönüştü. Başlangıçta birçok insan onu sadece sert konuşan bir siyasetçi olarak gördü. Ancak eline geçen sınırsız güç, içindeki karanlığı bütün dünyaya gösterdi. Irkçılığı devlet politikası haline getirdi. İnsanları dinine, kimliğine ve düşüncesine göre ayırdı. Milyonlarca insanın ölümüne neden olan bir savaşın fitilini ateşledi.
Sonuç ne mi oldu?
Şehirler yıkıldı. Aileler parçalandı. Milyonlarca insan hayatını kaybetti. Ve dünya yıllarca o karanlığın izlerini taşımak zorunda kaldı.
İşte bu nedenle sorun sadece “güç” değildir. Sorun, gücün kimin elinde olduğudur.
Zira ahlaksız insanların en büyük özelliği, ilk başta kendilerini iyi göstermeleridir. Gücü elde edene kadar halkın yanında görünürler. Adaletten söz ederler. Mazlumların sesi olduklarını söylerler. Fakat güç ellerine geçtiğinde gerçek yüzleri ortaya çıkar.
Bugün de dünyanın birçok yerinde insanlar artık bilgisiz yöneticilerden çok, vicdansız yöneticilerden korkuyor. Zira bilgi eksikliği telafi edilebilir. Fakat vicdan eksikliği, toplumların ruhunu çürütür.
Bir toplumda ahlak geri plana itilirse; Dürüst insanlar susmaya başlar. Liyakatin yerini yakınlık alır. Hak eden değil, güçlü olan kazanır. İnsanlar adalete olan inancını kaybeder.
İşte çürüme tam da burada başlar.
Toplumları ayakta tutan sadece yasalar değildir. Vicdanlı insanlar olmazsa, en güçlü yasalar bile bir gün işlevsiz hale gelir. Zira adalet önce insanın içinde başlar.
Bugün herkesin kendisine şu soruyu sorması gerekiyor: “Eğer bana sınırsız güç verilseydi, ben nasıl biri olurdum?”
Asıl karakter makam yokken değil, makam varken belli olur. Zira güç, insanın gerçek aynasıdır.
Gerçek güç; İnsanları korkutmak değildir. İnsanları ezmek değildir. Farklı düşünenleri susturmak değildir.
Gerçek güç; Adil kalabilmektir. Haksızlık yapmamaktır. İnsan olmayı unutmamaktır.
Zira makamlar geçicidir. Şöhret geçicidir. Para geçicidir.
Fakat insanın bıraktığı iz kalıcıdır.
Bugün dünyada unutulmayan insanlar, en güçlü olanlar değil; en vicdanlı olanlardır. Zira insanlık bir gün her şeyi unutabilir, ama kendisine yapılan adaleti de zulmü de asla unutmaz.
Ve unutulmamalıdır ki; Bir delinin elindeki silah birkaç can alabilir… Fakat ahlaksız bir insanın elindeki güç, bir toplumun geleceğini bile yok edebilir.