SERHED HABER- Kimsenin açık konuşamadığı, herkesin temkinli hareket ettiği bir dönemin içinden geçiyoruz. İnsanlar, adeta görünmez maskelerle dolaşıyor; söyledikleriyle düşündükleri, hissettikleriyle gösterdikleri arasında derin bir mesafe oluşuyor. İlişkiler çıkar üzerine kuruluyor, güven duygusu ise toplumun her katmanında sessizce eriyor.
İçinden geçtiğimiz dönemde insanlar artık düşüncelerini rahatça ifade edemiyor. Her cümlenin altından başka bir anlam çıkarılıyor, her yaklaşımın arkasında görünmeyen bir hesap aranıyor. Netlik neredeyse kaybolmuş durumda. Toplumsal ilişkiler, tıpkı siyasi veya ekonomik ilişkiler gibi stratejik hamlelere dönüşmüş vaziyette. Bu da güven duygusunun giderek azalmasına, bireylerin ise sürekli tetikte ve temkinli olmasına neden oluyor.
Gündelik hayatın en basit ilişkileri bile taktiksel adımlarla yürütülüyor. İnsanlar karşısındakine doğal hâliyle değil, beklentilerini koruyacak şekilde davranıyor. Bir söz, bir tebessüm, bir ziyaret… Hepsi artık birer anlam yüküyle tartılıyor.
Dostluklarda, iş ilişkilerinde, sosyal çevrede hatta aile içinde bile “Benim için ne ifade ediyor?” sorusunun yerini “Benim için ne kazandırır?” sorusu aldı. Bu çıkar merkezli bakış, ilişkilerin doğallığını bozuyor ve toplumun zeminini sarsıyor.
Güvenin kaybolduğu her ortamda insanlar tedirgin olur. Bugün yaşanan tam da bu. İnsanların en yakınlarına bile şüpheyle yaklaşması, kelimelerin bile birkaç kez düşünülerek söylenmesi, toplumsal huzursuzluğun en belirgin göstergesi.
Güven eksikliği yalnızca ilişkileri değil, karakteri de etkiliyor. İnsanlar korkuyor, saklanıyor, kabuğuna çekiliyor. Böyle bir psikoloji, sadece kişisel yaşamı değil; çalışma hayatını, sosyal ilişkileri ve genel yaşam kalitesini de düşürüyor.
Bugün bir cümlenin arkasındaki niyeti sorgulamak sıradan bir refleks hâline geldi. Bu durum, insanların birbirini anlamaya çalışmamasından da kaynaklanıyor. Herkes konuşuyor ama kimse dinlemiyor; herkes kendini ispatlamaya çalışıyor ama kimse anlamaya uğraşmıyor.
Bu zemin üzerinde samimiyet büyüyemez. Samimiyetin olmadığı yerde ise iletişim çöker. Oysa sağlıklı ilişkilerin temelinde açıklık ve dürüstlük vardır.
Güvenin yeniden tesis edilmesi mümkün mü? Elbette mümkün, ancak kolay değil. Öncelikle insanların birbirine karşı açık ve net olmayı tekrar öğrenmesi gerekiyor. Bugün samimi olmak bile cesaret ister hâle geldi. Oysa şeffaflık, hem kişilerarası ilişkileri hem de toplumsal huzuru güçlendirir.
İkinci adım ise empati. İnsanlar birbirini anlamadan, dinlemeden, sabır göstermeden hiçbir ilişki uzun ömürlü olmaz. Bir toplumda sabır azaldığında, güven de azalır.
Herkesin birbirinden şüphelendiği bir toplumda huzurdan söz edilemez. Taktiklerin değil, duyguların; çıkarların değil, değerlerin konuştuğu bir döneme ihtiyaç var. Güvenin yeniden inşa edilmesi, ancak bireylerin samimiyete ve açıklığa cesaret göstermesiyle mümkün olacak.
Çünkü sürekli tetikte yaşamak, insan ruhunu yorar. Bizi iyileştirecek olan ise güven duygusunu yeniden hatırlamak ve birbirimize dürüstçe yaklaşabilmektir.
Kalın Sağlıcakla!..